HIER GROEIEN ONZE IJSJES


Van de groene weide waar de 36 melkkoeien grazen tot het bolletje overheerlijke roomijs op je hoorntje. Het hele proces gebeurt hier, in de hoeve van De Winning in Lummen. Maar wie zijn de mensen achter dat lekkere ijs?


 

Monitor Kristel Schuermans. Vertroetelt de melkkoeien.

 


“Iedereen mag proberen. Vaak lukt het, soms niet”

“Komaan meisjes!” Het ochtendlijke melkuurtje zit erop en Kristel Schuermans spoort de koeien aan om er wat vaart achter te zetten. De bruin- en zwartgevlekte optocht trekt langs het terras van het Eetkafee van De Winning, terug naar de malse weilanden aan de overkant van de straat. De zomerzon staat al hoog en het is warm, dus slenteren de koeien op hun dooie gemakje het pad over.

 

Medewerkers Saïd en Annelies helpen monitor Kristel bij het karwei. De hulp is welkom, want de dieren moeten heelhuids de straat over geraken. “Tijdens de weekends sta je er als monitor alleen voor. Dan hoop je dat de auto’s tijdig stoppen”, vertelt Kristel. “Het gebeurt al eens dat een gehaaste chauffeur zich tussen de dieren door wringt.”

 










De eerste job

Maar daar kijkt ze al lang niet meer van op. Al 23 jaar werkt Kristel op de boerderij van De Winning in Lummen. “Het is nog steeds mijn eerste job. Toen ik als gegradueerde afstudeerde aan de landbouwschool, was dit een van de vacatures die mijn aandacht trok. Ik kende De Winning wel een beetje. Toen ik nog studeerde, ging ik tijdens de weekends geiten melken. Op die boerderij was er een medewerker die ook in De Winning aan de slag was. Een doelgroepmedewerker. Het landbouwleven in combinatie met het sociale aspect van De Winning, dat lag me meteen.”

 

Of ze niet liever haar eigen boerderij was gestart? “Dat lukt je als jonge landbouwer niet zomaar, tenzij je een landbouwbedrijf van je ouders kan overnemen. Mijn oma had een kleine boerderij met enkele koeien. Daar zat ik vroeger vaak en graag. Maar ook hier, anders zou ik er zo lang niet blijven.”


Al is er misschien nog een andere reden waarom Kristel graag bij De Winning werkt. Ze leerde hier twintig jaar geleden Jan Geuns kennen. Ze zijn nog steeds samen en kregen tien jaar geleden een zoontje. “Jan is nu mijn baas”, lacht Kristel. “Alleen op het werk.”

 


Koeien op drift

Op de Winninghoeve ziet elke dag er anders uit. “Je moet natuurlijk elke dag de koeien melken, ze eten geven, de medewerkers aan het werk zetten en erop toezien dat alles vlot verloopt. Dat is al een dagtaak op zich, want naast onze 36 melkkoeien hebben we nog jongvee en kalfjes. Samen goed voor 100 dieren. Maar het is vooral de afwisseling en de onvoorziene dingen die het plezant maken. Soms gaat er een machine stuk die we dan moeten herstellen. Of krijgen we een telefoontje omdat onze koeien uit de weide gebroken zijn. Dat moet je ze zoeken en ze terug naar de weide leiden en de omheining misschien herstellen. Het maakt het allemaal wat hectisch, maar dat hoort bij het leven op de boerderij.”


 

Kristel moet ook de medewerkers motiveren. Dat lukt haar goed, maar niet iedereen is geschikt om op een boerderij mee te draaien. “De doelgroepmedewerkers komen eerst op een kennismakingsgesprek. Iedereen mag proberen, maar soms lukt het gewoon niet. Als na een proefperiode blijkt dat ze niet groeien in wat ze doen of gewoon er niet in slagen hun taken uit te voeren, dan moeten we hen zeggen dat dit niets voor hen is. Dat is de minder leuke kant aan de job. Maar iedereen krijgt op z’n minst een kans.”

 

 

“De job die me past”

Vanuit het raam van het ijsatelier kijkt Femke Peers uit over het zomerterras van Eetkafee



Maatwerkster Femke Peers. Draait de lekkerste ijsjes


De Winning. Twee klanten lepelen hun ijsje naar binnen. Het smaakt hen overduidelijk maar Femke merkt hen amper op. Ze heeft het druk; de lijst met de bestellingen van vandaag hangt aan de koelkast. “Vanille en aardbei”, leest ze nog eens. De aardbeitjes en de melk staan klaar. Die melk komt recht van de koeien die even verderop in de weide staan te grazen.

 

Voorzichtig giet Femke de melk in de pasteurisatiemachine. Er geraakt 42 liter in, en het duurt anderhalf uur voor het pasteurisatieproces gedaan is. Daar hoeft ze gelukkig niet op te wachten om ijs te draaien, want de gepasteuriseerde melk van de vorige lichting staat nog in de koelkast. “Met de vanille en de ijsverzachter al in verwerkt”, vertelt ze. “Dus klaar om gedraaid te worden.”

 


Als regulier werk moeilijk is

Al twee jaar werkt Femke nu bij De Winning. Ze is maatwerkster, dat betekent dat ze binnen de sociale economie werkzaam is op maat van haar talent. Ze draait ijs als een volleerd ijsjesmaker, maar zelf vond ze haar draai niet in het reguliere arbeidscircuit. “Ik werkte onder meer bij Carrefour, en Vangrootloon”, zegt ze. “Maar daar voelde ik me niet thuis. Als ik mijn dag niet had of ik was gestresseerd, dan had ik al snel ruzie met mijn collega’s. En ik kan onbeschoft overkomen, ook al is dat helemaal mijn bedoeling niet. Toen ik de diagnose van autisme kreeg, werd me veel duidelijk waarom het voor mij zo moeilijk was op de werkvloer.”

 

Via de VDAB kwam ze bij de dienst GTB terecht. GTB staat voor Gespecialiseerde Trajectbepalings- en Begeleidingsdienst en helpt mensen met een arbeidsbeperking of gezondheidsproblemen aan een gepaste job. Femke vond die job bij De Winning. “Eerst deed ik stage, nu werk ik met een vast contract. Hier werk ik graag, met een kleine groep mensen en met goede begeleiding. Dode momenten zijn er niet en dat vind ik prima. Als ik me verveel, loopt het mis.”

 

Omgaan met stress

Of er ook minder leuke kantjes aan het werk zijn? “Goh, ik heb lieve collega’s maar soms is het niet gemakkelijk om met iedereen even goed samen te werken. Misschien ga ik wel terug naar het reguliere circuit als mijn contract na vijf jaar is afgelopen. Maar eigenlijk hoop ik van niet, want ik heb hier echt de job gevonden die bij mij past. De begeleiders kennen mijn achtergrond en helpen me werken aan mezelf. Zo volg ik een cursus over hoe ik in stresssituaties het best omga met collega’s. Zo groei ik een beetje, word ik sterker.”




“Onze klanten komen speciaal voor het ijs”

“Een begeleidster zei me net nog dat haar pols pijn doet van het ijsjes scheppen”, lacht Inge Van Lokeren. De projectcoördinator van taverne Koe-vert is zelf dol op het vanille-ijs van De Winning en haar klanten zijn dat ook. Vooral tijdens de zomermaanden zijn de ijsjes in trek, als het grote terras vol zit met dagjestoeristen en natuurliefhebbers na een wandeling in het prachtige natuurgebied van Kiewit.

 

De taverne is net als De Winning een maatwerkbedrijf en sociaal tewerkstellingsproject. “Hier werken 24 medewerkers die op de gewone arbeidsmarkt moeilijk een plek vinden”, zegt Inge. “We kiezen voor Fairtrade, lokale en biologische producten voor onze gerechten. Voor onze medewerkers zijn Fairtrade, bio en duurzaamheid geen evidentie. Daarom ben ik trots dat ze er zich volop achter scharen. Het sterkt hen in de samenleving.”

  


Dezelfde filosofie

Het ijs van De Winning past perfect in deze filosofie. Het wordt niet alleen gemaakt met melk van biologisch geteelde koeien, maar ook door mensen die op de gewone arbeidsmarkt (even) niet terechtkunnen. “We ondersteunen de sociale economie op deze manier. Maar we doen het niet alleen daarom; De Winning levert ook gewoon overheerlijk ijs. En er is altijd genoeg, zodat we onze klanten nooit moeten teleurstellen omdat er geen ijs is.”

 

Bij Koe-vert krijg je je ijsje in een kartonnen potje en met een ecologisch verantwoord lepeltje erbij. “De meest gevraagde smaken? Vanille en mokka, maar eigenlijk zijn alle smaken in trek. Zeker ook het suiker- en lactosevrije ijs ‘tropical’. Daarvoor komen sommige bezoekers speciaal naar hier.”